A do botón

Hai unha temporada xa que me agarrou forte o da costura, vexo rematar (algúns) proxectos nun par de horas e iso axuda. Pero non esquecín a calceta, sigo a darlle ás agullas, e aínda que pareza que non tezo nada este ano algo si que fixen.

De momento vouvos amosar o xersei do botón que comezara en febreiro do ano pasado e rematei en decembro. Ó final non ten botón e loce ben fachendoso unha chapa que trouxo de agasallo a amiga Rosana a un café de fin de semana.





O deseño é o Turmeric da Veera Välimäki, da que me encanta case todo, e ademáis xa teño claro que é a calceta que me gusta, polo menos de momento: sinxelo, que non haxa que prestar excesiva atención, para poder divagar mentres lle dás ás agullas ou para poder ver unha peli sen medo a perder o fío, nin da peli nin das agullas.

Se tendes ravelry podedes ver máis detalles no enlace ó proxecto: a do botón

Un dos propósitos de ano novo foi rematar o que teño comezado, así que agora ando toda feliz porque retomei unha chaqueta que comezara (acabo de ir mirar) o 30 de outubro do 2010 e quedara parada nas mangas un ano enteiro, e quédanme unhas voltas e as tiras para os botóns e xa remato, e a verdade é que senta ben. Outro día amósovos este e outros proxectos eternos e algún máis xa rematado-

E xa vedes que agora teño disparador remoto para a cámara, así podémonos afotar en familia máis fácilmente, que era outro dos propósitos de ano novo.



As fotos son dun día que me atrevín a botar media hora facendo o meu peiteado preferido.



Non queda coma cando mo fai a avoa Olga (nin me quedan os brazos igual, que por pouco quedo inútil media mañá) pero queda probado que sei e que podo, máis ou menos, aínda que non o volva facer máis nunca.