jueves, 3 de noviembre de 2011

3 novembro 2011

3 novembro 2011

Os únicos intres nos que devezo porque medren axiña son cando tendo a roupa. Demasiadas prendas pequenas ata encher unha lavadora.

5 comentarios:

  1. Qué bonita la foto. No sabía que se le podía sacar tanta poesía a un tendedero, jajajaja

    ResponderEliminar
  2. Nunca me hubiera imaginado que hacer la colada podía ser tan estético!

    ResponderEliminar
  3. Esta foto ha sido todo un exitazo... creo que nos conmueve la belleza de lo cotidiano :)

    ResponderEliminar
  4. A min encántame a foto, nela vexo paxariños de cores co pico ben aberto esperando á mamá (ou papá) que lles traia algo de comer. Incluso me dá a sensación de que os oio piar. É preciosa, Raquel.

    ResponderEliminar
  5. E sempre é moito máis doado que vexamos esa beleza do cotiá a través dos ollos doutras persoas. Cando miramos o noso, sempre é máis difícil abstraerse.

    ResponderEliminar

Conta, conta...

Por se queres compartir