jueves, 17 de julio de 2008

Vacacións en Palafrugell · I

Agora que teño algo alegre que vos contar non me dou posto... É que as vacacións sentáronme tan ben, que desconectei do mundo como había tempo que non o facía, do meu mundo de cada día, quero dicir, o meu cerebro quedou aló... pasámolo tan ben!

Marchamos daquí o venres 27 de xuño cara Barcelona, escollemos finalmente ir en tren porque, aínda que polo mesmo prezo máis ou menos, o avión tiña uns horarios imposibles: chegabamos alí ás 00:30, e á volta tiñamos que collelo ás 7:30 da mañá, máis a horiña antes, máis a hora e media dende Palafrugell... demasiado madrugón. O coche descartámolo porque iamos chegar mortos e a Z non o leva moi ben, así que viaxar nun tren nocturno que fai 14 horas de viaxe e das que máis da metade as pasas durmindo foi unha boísima idea.
Aínda así a volta levámola moito mellor, despois de descubrir que os golpes que se escoitaban en cada curva non eran "as malditas bicicletas" dos veciños do lado senón a nosa ducha descolgada que se amañaría tan fácilmente como colgándoa no seu soporte. Ademáis descubrimos á volta que os de Renfe non eran tan cutres como para dar un so neceser nunha habitación dobre e que non había que compartir os tapóns para evitar o ruido da ducha, porque detrás do espello, maquiavélicamente agachado había un armariño con outro neceser :-D Pero non llo dixemos a ninguén porque tamén comprobamos á volta que foramos os únicos do noso vagón que non o descubrimos.
Á Z. encantáronlle as escaleiras que se agachaban e machacounos un bo cacho co sube-baixa, pero despois adicouse a baleirar e encher ininterrumpidamente o neceser, que ela chamaba "caixiña gris".

teta no tren2

Chegamos a Barcelona e veunos buscar Isabel, a irmá da nosa anfitriona a Tía rita, xunto co seu compañeiro Madro. Pasamos esa tarde abafados pola calor e cando decidimos saír da casa para ir na busca da tenda de té Sans&Sans chegamos alí ás 8:05 e estaba pechada. Demos un paseíño pola rota do Modernismo e vimos moooooitos "cans pijos" na hora do paseo.
Madro chegou o domingo porque ó pobre non lle deixamos sitio para durmir, así que cando chegou decidimos que iamos comer de bocata no Tibidabo... pero de novo acordamos tarde e medio Barcelona tivera a mesma orixinal idea ca nós, así que, sen sitio para aparcar demos media volta e acabamos comendo na casa da Isabel unha rica ensalada de pasta rápida.
Madro dixo que non volvería nunca de vacacións con eles, que eran un desastre, jeje, pero xa coñeciamos "o importante" de Barcelona e non planexamos nada a viaxe, así que iamos a gozar nada máis, e así foi. Madro, que repetimos encantados, eh?
Pola tarde fomos dar un paseiño ata o porto (que eu non coñecía) e a comer un xeado en 10 segundos para que non estivese totalmente derretido e voltamos para casiña a meter todo no coche e ir recoller á Tía Rita da súa reunión secreta de AEPA Cataluña, e coller camiño por fin a Palafrugell.

nos no teito

Os días en Palafrugell pasaron tranquilos, Rita e Madro traballaban, así que aproveitabamos as viaxes da Tía Rita para coñecer algún dos pobos do arredor ónde ela tiña que ir: Banyoles, La Bisbal,... onde tiña que ir Madro: l'Estartit, onde fixemos unha viaxe en barco para NON ver o fondo mariño, pero que resultou moi agradable e nos deixou ver algún cormorán e pasar a tarde nublada.

barco illas medas

barco illas medas

barco illas medas

Ademáis fomos a outros sitios todos xuntos, como a Pals, que se me pareceu moito moitísimo a Santillana del Mar: perfecto e precioso, pero pantasma. E ceamos nun restaurante que había na praza de entrada onde todo estaba boísimo.

pals, gato

Fomos de paseo a bañarnos nunha pociña deserta coas cadeliñas Lupa e Maga, compañeiras de piso e íntimas amigas da Z. , os seus restos de comida que ían caendo e as cenmil veces ó día que conseguía chegar a algún dos premios e repartilos a tutiplén.

na poza4

amigas

o transportín é un lugar seguro

Iso, que o pasamos moi moi ben, aínda quedan cousiñas por contar, pero en breve.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Conta, conta...

Por se queres compartir