jueves, 13 de diciembre de 2007

Papagaio

Así é a Z. agora, repite que repite, toooodo, os tacos que di súa nai cando se mete por direción prohibida tamén: melda, otia, codé! jeje codé, codé!; sorpréndenos con frases feitas que utilizamos nós: ai, que bico máis rico!!; fala en galego e fai todo dimunutivos en castelán inspirada pola avoa tartaruga: o galito, Sachito; traduce os nomes con iota: o curmán Jorge é Xorx e a nova adición Heidi é Seidi,...

Si, ademáis de Pocoyó, e grazas á visita a casa dos avós a fin de semana agora descubriu Heidi e pide e pide ver as cabritiñas unha e outra vez... e a verdade é que os primeiros capitulos que voltei a ver (o que son os fillos... :-) ) estanme sorprendendo gratamente: o amor pola natureza e os animais, a comprensión do mundo a través da natureza... vaia, que ata mirei se había o libro orixinal traducido, irei á biblioteca a mirar agora que nos fixemos socias. Iso sí, o gavilán das montañas suizas é para a Z. un "paparoto" :-D

Sorprendeunos cantando varias cancións case enteiriñas (gustaríame gravala, pero é unha artista e so canta cando lle ven a inspiración e así e imposible pillala): a dos pollitos, o "asení" e a primeira que cantou enteiriña e a que me fixo máis ilusión: unha que inventei eu para adormecela cando era pequeniña (despois de repetir unha melodía que pareceu gustarlle e que "praticamos" moito), sei que non son unha granletrista, pero a ela válelle e é o que importa.

(A idea era facelo con moitos seres distintos, pero nunca fixemos máis que a estrela e a ovella, a miña improvisación non deu para máis)

Quen son?
Quen son eu?
Son unha estreliña
que do ceo baixou
para te arrolar.

E baixou e baixou
e xa nunca máis voltou,
e baixou e baixou
e contigo se quedou.

Quen son? Quen son eu?
Son unha ovelliña
que do monte baixou
para te arrolar.

E baixou e baixou
e xa nunca máis voltou
e baixou e baixou
e contigo se quedou.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Conta, conta...

Por se queres compartir