jueves, 1 de noviembre de 2007

Samaín




Foi onte a noite de Samaín. Eu non fago nada de momento, e ata o ano pasado teño que recoñecer que lle tiña un pouco de tirria, non me gustaba nada que se convertise nun antroido americano, xa temos o noso, para que queremos outro? E o peor era que sabía que con nenos, como moitas outras cousas que non me gustan, ía ter que tragar. Pero entón tiven unha longa conversa coa Aivou e descubrín o Samaín, non o Halloween americano senón o noso Samaín.




E se queredes descubrilo e/ou contalo de mellor maneira facédeo como mo fixo a min Aivou: cos Barbanzóns e A noite de Samaín.





Nota: a foto e a cabaza son propiedade de Aivou, va que molan?

1 comentario:

  1. Jejeje, bicos de Samaín.
    Eu só fun un ano máis rápida en descubrir o Samaín pero como son máis vella aínda me levas vantaxe, foi o meu sogro o que comentara na casa esa tradición da súa aldea (o das cabazas decoradas), que eu tamén renegaba polo ianki, pero en canto me enterei plantei cabazas no xardín e... pois eso, do xardín ó Samaín.

    O cerebro abyecto di fymfri :o), esta vez é lexible.

    ResponderEliminar

Conta, conta...

Por se queres compartir