Están aquí outra vez!!!

Os nosos amigos Mochilinhas volven compartir connosco a aventura deste ano, que ganas de viaxar con eles na súa mochiliña!!

Este ano, nada menos que...

entrade, entrade a sorprendervos-morrer de envexa verde ;-D

Grazas Sabela, Carlos, Iago, Ánxela, Paulo e Rosalía!!!

As galletas de améndoa da avoa Carme

Cando imos ver ós avós Mouchos sempre hai galletas de améndoa para picar. Hai un tempo e despois dunhas análises decidín cambiar as galletas industriais por galletas caseiras: cómense menos e son máis sanas.



Así que levamos unha boa temporada facendo estas galletas de améndoa todas as semanas, a Z. xa sabe os ingredientes que hai que botar, e cada semana axúdame a facer as boliñas, aplastalas e decoralas cunha améndoa antes de metelas ó forno.



Para que as poidades facer e saborear vós tamén aquí vai a receita:

Galletas de améndoa da Avoa Carme

200g. de améndoa moída
250g. de fariña
150g. de manteiga
200g. de azucre
2 claras
2 culleres de cacao (optativo)

Abrandar a manteiga e mesturar coa fariña.
Engadir o resto dos ingredientes deixando as claras para o final e amasar todo coas mans.

A versión orixinal leva cacao e son en forma de boliña, a nosa versión non o leva e as boliñás que facemos coas mans aplastámolas unha vez postas na bandexa e decorámola cunha améndoa crúa enteira.

Saen case 3 ducias.

Cocer no forno a 190º durante uns 15 minutos.

(Nota: canto máis grandes sexan os ovos, as claras, máis brandas quedarán as galletas, se vos gustan duriñas usade un par de ovos tamaño medio)

E a gozalas!

Pebble

Teño unha amiga Rosana cun fillo Antón e unha filla Uxía, e hai pouco atopeime cunha amiga Rosana da infancia, dos veráns na praia, e resulta que estaba preñada dun neno que se chama Antón. Que casualidade!

Nacerá en setembro máis ou menos e no Canadá, cheo boa xente, con grupos de mulleres, onde parecen ter unha forma de vida máis avanzada que a nosa... e onde teñen moi boas las e moito frío!!

Agardo que este agasallo pequeniño para o seu pequeniño sexa útil (polo menos na casa cunha boa calefacción) e que non desmereza das boas las que teñen por aqueles lares.



O certo é que o chalequiño é moi doado, pero cando levaba tecida a metade decateime dun erro á hora de montar os puntos e se o desfacía non me daba tempo de tecelo para entregarllo aproveitando a súa visita á familia, así que seguín adiante e fixen unha chea de cambios que supuxeron un par de erros máis.
Aínda así, creo que o resultado quedou ben chulo e que os erros son máis evidentes para min, que sei onde están.



Amañei o peche con lazadas en troques de ollos para os botóns e fíxenos con trenzas porque non me gustaban as cadenetas de ganchillo. Gústame o resultado das trenzas, pero non tanto a forma de rematalas: fixen un nó no comezo e outro no fin de cada trenza... alguén sabe algunha outra maneira de evitar que se desfagan?



Quería poñerlle os botóns de madeira, pero xa é a segunda vez que me pasa que vou á tenda onde teñen máis surtido de botóns da nosa cidade e a dependenta (na outra ocasión fora un dependente quen me atendera) se empeñaba en traerme botóns e botóns que a ela lle parecía que quedaban ben, sen conseguir sequera que me amosase os de madeira, así que optei por escoller un dos que tiña no mostrario e que me gustaban, e nun primeiro momento ata mos trouxo en tons azuis, pero finalmente trouxo estes que me gusta como quedaron, aínda sen ser a idea que eu tiña.
A ver se aprendo a non ir mercar botóns coas dúas nenas en hora punta de mercería, é dicir ás 12 da mañá en pleno centro.



Agardo que á súa mamá lle guste o chalequiño.

Beleza

Esta mantiña de raias era un suposto edredón (imaxino que para ananiños) que viña de agasallo con algún catálogo, o caso é que lles estamos a sacar partido como mantiña de xogos e dende ela puiden ver imaxes coma estas:

Destes días

Un vaso cunha palliña


Unha tartaruga grande e unha pequeniña


Letras


Masa nai conseguida!!! Agora a ver que tal se nos da o pan.